Błąd
  • JUser::_load: Nie można załadować danych użytkownika o ID: 172

Główne tezy dotyczące budowy i funkcjonowania Wszechświata

Autor: Środa, 05 listopad 2014 19:30

Najgłębszą strukturą Wszechświata jest przestrzeń. Określenie, czym dokładnie jest przestrzeń, operując kategoriami ludzkiego myślenia, jest praktycznie niemożliwe. Natomiast, przedstawienie, czym przestrzeń jest dla Wszechświata, jest już wykonalne.

Przestrzeń jest bazową informacją dla Wszechświata „objawionego”.

Są dwa podstawowe warianty przestrzeni. Przestrzeń fazowa i przestrzeń egzystencjalna. Przestrzeń fazowa powstała wraz z powstaniem Wszechświata i jest jego główną osnową. Generuje impulsy, tworząc z nich matrycę dla przestrzeni egzystencjalnej. Matryca ta jest wielowymiarową „układanką” wzorów. Wzory te są jednocześnie informacją i budulcem dla przestrzeni egzystencjalnej. Przestrzeń fazowa jest, więc pierwotną (powstałą wraz z przestrzenią, czyli Wszechświatem) bazą informacyjną a przestrzeń egzystencjalna jest objawionym Wszechświatem, czyli tym, co możemy postrzegać i badać metodami fizycznymi. Możemy również efekty wiedzy wykorzystać w technologiach.

To, co jest objawione, skanuje się bezpośrednio z informacji zawartej w przestrzeni fazowej i jest informacją samą dla siebie. Znaczy to, że informacja krąży w systemie sprzężenia zwrotnego gdzie skutek jest jednocześnie przyczyną dla następnych zjawisk lub wtórnie wpływa na zjawisko pierwotne. W pewnym stopniu nawet wpływa na informację wzorcową zawartą w przestrzeni fazowej.

W przestrzeni egzystencjalnej materia zbudowana jest z fal, będących efektem impulsów przestrzeni fazowej.

Drugim elementem programowania Wszechświata są Diamentowe Siatki Świadomości (DSŚ). Składają się one z ciągów informacyjnych wyemitowanych przez Rdzeń Wszechświata. Ciągi te są nośnikami informacji zakodowanej w postaci sekwencji i kształtu fal przestrzeni. Ciągi w DSŚ krzyżują się wzajemnie pod kątami prostymi przypominając strukturę diamentu. DSŚ niosą ze sobą informację o tym jak ma wyglądać przestrzeń egzystencjalna. Nie podają jednak gotowych wzorów, lecz tylko określają warunki tworzenia. Przestrzeń egzystencjalna wobec tego jest wypadkową informacji przestrzeni fazowej i DSŚ.

Wszechświat jako algorytm

Informacja w postaci kształtów zbudowanych z fal i „umieszczona” na Diamentowych Siatkach Świadomości tworzy algorytmy. Te algorytmy są wyjściowymi algorytmami do dalszego wybierania wariantów przestrzeni. Wzajemne dopasowywanie się kształtów jest językiem programowania Wszechświata.

Wszechświat jest wobec tego składanką „klocków” wzajemnie do siebie pasujących bądź nie pasujących. Wybierają się wzajemnie i dopasowują tylko kształty do siebie pasujące i to one układają się w struktury. W ten sposób informacja wybiera się sama. Wszelkie formy są jednocześnie dla siebie algorytmami. Wszechświat, wobec tego jest jednym organizmem, w którym każda część jest zależna od wszystkich innych.

Algorytmy mają różny stopień skomplikowania. Narasta on wraz z poziomem ewolucji formy. Z algorytmów prostych, po ich wzajemnym dopasowaniu, powstają algorytmy złożone. Jest wiele stopni tego złożenia. Każdy poziom złożenia nie jest tylko algorytmiczną sumą, ale tworzy nową, inną wartość, wyższą niż suma części. W algorytmie wyższej generacji można odnaleźć elementy algorytmów składowych, ale całość jest już, czym innym. Tak realizuje się przyrost wartości we Wszechświecie. Narastanie generacji algorytmów i przyrost wartości odbywa się fraktalnie (Patrz niżej).

Z algorytmów i „luźnej” informacji, (która też jest algorytmem) tworzą się programy. To nimi sterowany jest Wszechświat a przede wszystkim zbudowane są istoty go zamieszkujące. Wraz ze wzrostem złożenia algorytmów i programów, wzrasta poziom złożenia formy. Algorytmy budują nie tylko formy materialne, ale również wiedzę i świadomość. Umysł i tzw. dusza też są zbiorem algorytmów i programów.

Wszechświat jako fraktal

Formy we Wszechświecie narastają w porządku fraktalnym. Elementarne fraktale łączą się według określonych reguł algorytmicznych wyznaczonych w przestrzeni fazowej i na DSŚ, w coraz większe konstrukcje. Rozbudowujące się fraktale tworzą coraz wyższe poziomy zachowując poziomy poprzednie, ale tylko do pewnego momentu. Tym momentem granicznym jest wartości krytyczna nasycenia informacją przestrzeni (wyznaczona na przestrzeni fazowej i DSŚ). Jeśli zostanie przekroczona, to najniższe poziomy fraktalne zostaną unicestwione. W ten sposób Wszechświat się rozwija i podwyższa swoją wartość i złożoność nie pozostawiając za sobą „śmieci”, tzn, balastowej, do niczego niepasującej informacji (algorytmów). Dawna historia Wszechświata istnieje tylko w zapisach pamięciowych, natomiast dawne struktury przechodzą do nieistnienia.


Jest kilka podstawowych wzorów fraktalnego przyrostu. To wzory: helisa, wzór ósemkowy, wzór siódemkowy, wzór zachodzących na siebie okręgów nazwany przez nas ornamentowym. Fraktale narastają według określonych reguł i zasad. Niektóre z nich przedstawiamy w książce. Fraktalność Wszechświata wyjaśnia wiele zagadek takich jak np. cykliczność zjawisk, pętle czasowe, poziomy rozwoju.

Gęstości Wszechświata

Wyjaśnienie i zrozumienie gęstości jest kluczowym zagadnieniem umożliwiającym rozszyfrowanie budowy i funkcjonowania Wszechświata. Wszechświat podzielony jest na siedem gęstości. Są one odrębnymi rzeczywistościami mającymi swoją charakterystyczną budowę i zasady fizyki. Gęstości budują się na bazie Diamentowych Siatek Świadomości. To w nich zawarta jest informacja o zasadach fizyki, jakie mają obowiązywać na poszczególnych gęstościach. Gęstości są wydzielonymi przestrzeniami pomiędzy DSŚ. Rodzaj gęstości zależy od tego na ilu siatkach jest ona rozpostarta.

1 gęstość – na jednej siatce. Każda siatka wobec tego ma swoją pierwszą gęstość.
2 gęstość – na dwóch siatkach,
3 gęstość – na trzech siatkach itd.

Jak łatwo zauważyć, te same siatki tworzą różne gęstości. Gęstości, wobec tego, są efektem wzajemnych kombinacji siatek. Każdy rodzaj kombinacji daje inny rodzaj rzeczywistości, który określamy jako oddzielny kosmos. We Wszechświecie wykorzystane są wszystkie możliwe kombinacje, które dają różne ilości kosmosów różnych gęstości.

- Kosmosów pierwszej gęstości jest 7
- Kosmosów drugiej gęstości jest 21
- Kosmosów trzeciej gęstości - 35
- Kosmosów czwartej gęstości- 35
- Kosmosów piątej gęstości- 21
- Kosmosów szóstej gęstości- 7
- Kosmosów siódmej gęstości - 1

To, co ludzie uważają za cały wszechświat jest tylko jednym z 35 kosmosów trzeciej gęstości. Tymczasem, we Wszechświecie jest jeszcze wszystko to, co zostało wymienione wyżej. Poszczególne kosmosy na danych gęstościach są od siebie oddzielone częściowo lub całkowicie. Jeżeli kosmosy oparte są na różnych siatkach – to są wzajemnie zamknięte. Jeżeli mają jakąś siatkę wspólną, są wzajemnie otwarte. Przestrzeń egzystencjalna oparta jest na siatkach strukturalnych. Siatki są zbudowane z cząstek elementarnych. Ten układ istnieje na gęstościach od drugiej do piątej. Gęstość pierwsza jest surowcem falowym. Gęstość szósta i siódma są zagęszczonymi Diamentowymi Siatkami Świadomości.

Świat, który postrzegamy jest trzecią gęstością. Jej zasady są zupełnie inne niż te, które zna nasza fizyka.

Cząstek elementarnych jest tylko pięć, plus kwant, czyli niby cząstka. Obserwowanych przez naszą naukę mnóstwo cząstek nie są cząstkami a tylko fragmentami falowymi. Trzy spośród cząstek tworzą siatki strukturalne. Każdy rodzaj cząstek tworzy inna siatkę. To „gra” między siatkami wyznacza rodzaj rzeczywistości i zasady fizyki. Obserwowany przez nas świat jest wariantem kombinacji pomiędzy dwoma siatkami. Takich kombinacji jest osiem. Każda z nich tworzy odrębne kosmosy w trzeciej gęstości. Te niewidzialne przez nas kosmosy wchodzą w skład ciemnej materii. Natomiast kombinacje zmian pomiędzy elementami przestrzeni egzystencjalnej tworzą ciemną energię. W książce opisujemy zasady fizyki w poszczególnych gęstościach z naciskiem na trzecią gęstość. Tłumaczymy obserwowane zjawiska świata w zasadach hiperfizyki takie np. jak grawitacja, przepływ prądu, pole elektromagnetyczne, temperatura. Fizyka, której niektóre zasady opisaliśmy w książce jest fizyką stosowaną przez rozwinięte cywilizacje w naszej galaktyce.

Autor: Joanna Rajska

Oceń ten artykuł
(6 głosów)
Ostatnio zmieniany Czwartek, 16 kwiecień 2015 12:15
  • Eko sklep.
  • hiperia.org
  • Interregnum
  • Anastazja
  • Hiperfizyka
  • HelioTV - telewizja internetowa.
Previous Next